Tylko 7% kobiet wie, czym naprawdę jest menopauza*. A przecież menopauza jest naturalnym procesem fizjologicznym i dotyczy wszystkich kobiet. Warto wiedzieć o niej jak najwięcej, by łagodniej przejść przez zmiany z nią związane. 

Firma BANDI Cosmetics przygotowała i publikuje w swoich mediach społecznościowych program edukacyjny „Bandi o menopauzie”, którego celem jest zwiększenie świadomości na ten temat. Projekt pomoże lepiej zrozumieć zachodzące w ciele kobiety zmiany, które mogą mieć wpływ na kondycję psychiczną, fizyczną, wygląd, poczucie własnej wartości oraz na codzienne funkcjonowanie a nawet na sytuację ekonomiczną.

O menopauzie czytaj także w artykułach:

• Menopauza. Obalamy fakty i mity | Fifty Up (50up.pl)
• Menopauza – czy to już mój problem? | Fifty Up (50up.pl)
• Perimenopauza – co to jest? | Fifty Up (50up.pl)

68% Polek uważa historie innych, prawdziwych kobiet, które przechodzą/przechodziły menopauzę za działanie pomocne*.

Program edukacyjny „Bandi o menopauzie” jest unikatowy! Mnóstwo merytorycznych treści dopełnia podróż ku menopauzie prawdziwej kobiety, jej obawy i pytania. Do projektu została zaproszona aktorka Małgorzata Lewińska, która dzieli się swoimi doświadczeniami a w rozmowach z ekspertami porusza tematy nierzadko owiane tabu. Razem z widzami odkrywa czym jest NOWA NORMALNOŚĆ kobiety na etapie menopauzy.

73% kobiet i 60 % mężczyzn uważa, że o menopauzie powinno się publicznie rozmawiać*.

My też tak uważamy i zapraszamy na cykl spotkań i rozmów z:

• ginekolożką dr n. med. Agnieszką Nalewczyńską (@drnalewczynka)
• psycholożką Aliną Adamowicz (@alka_positive) 
• kosmetolożką Anetą Dzięcielewską

Za pośrednictwem mediów społecznościowych przekazujemy informacje oraz zachęcamy do wymiany opinii, dzielenia się doświadczeniami dotyczącymi różnych aspektów menopauzy.

Nie zabrakło też podejścia z humorem i dystansem, dlatego do programu zaproszono aktora Waldemara Błaszczyka, który w sztuce teatralnej wciela się w Wiesia i inspirując się tą postacią wraz z Małgorzatą Lewińską (komediową Czesią) w żartobliwych scenkach rozprawia się z mitami związanymi z menopauzą.

*Raport „Menopauza bez tabu” przygotowany przez Kulczyk Foundation.

Według badań, na uderzenia gorąca w czasie menopauzy wskazuje aż 80% kobiet, a większość ocenia ich uciążliwość jako umiarkowaną lub ciężką[1].  Ten objaw menopauzy pojawia się zarówno w dzień, jak i podczas snu i jest wywołany przez wahania poziomu hormonów, w tym estrogenu oraz progesteronu.  Wahaniom towarzyszy uczucie nagłego ciepła odczuwalne przede wszystkim w górnej części ciała, w okolicach klatki piersiowej, ramion, twarzy i szyi. Dodatkowo może występować zaczerwienienia na skórze oraz zwiększona potliwość.

Menopauza to naturalny etap w życiu każdej kobiety. W okresie przed, około i po menopauzalnym dochodzi do wielu zmian hormonalnych, które w efekcie skutkują wygaśnięciem czynności jajników. Choć każda kobieta doświadcza okresu przekwitania w indywidualny sposób, można wyróżnić grupę objawów, które z podobnym nasileniem towarzyszą większości pań. Są to między innymi uderzenia gorąca, czyli nagłe uczucie ciepła, które znacząco wpływa na jakość i komfort życia.  

Sprawca? Wahania hormonalne  

Epizod zalania ciepłem trwa od około 30 sekund do kilku minut i występuje o nieregularnych porach dnia. Występuje nagle i zdarza się podczas wykonywania codziennych czynności. Mimo tego, iż ten szczególnie uciążliwy objaw menopauzy obniża komfort życia kobiet, są metody, które mogą załagodzić ich występowanie oraz zminimalizować wpływ na komfort codzienności.  

W pierwszej kolejności należy skontaktować się z lekarzem i pod jego nadzorem dokładnie skontrolować stan zdrowia. Lekarz może zlecić między innymi terapię hormonalną, zwaną inaczej terapią zastępczą, która może okazać się skuteczna w niwelowaniu uderzeń gorąca. Warto jednak pamiętać, że na komfort życia podczas menopauzy składa się także kompleksowe działanie i dbałość o codzienne nawyki, a uporczywe objawy da się minimalizować stosując proste wskazówki.

Jak można sobie pomóc?

W pierwszej kolejności należy zadbać o optymalną temperaturę powietrza w miejscu, w którym przebywamy, tak aby zapobiec dodatkowemu, zbędnemu przegrzewaniu się ciała. Częste wietrzenie, a także korzystanie z wentylatora mogą przyczynić się do obniżenia temperatury w pomieszczeniu. Wieczorem, na chwilę przed snem, warto również dokładnie przewietrzyć sypialnię.

Dobrym rozwiązaniem jest chłodny prysznic, który może przynieść ukojenie w nagłych uderzeniach gorąca. Chłodną wodę można wykorzystać również do okładów z ręczników, którymi owiniemy nadgarstki.  Schładzanie akurat nadgarstków wynika z dużego ukrwienia tej części ciała, a okład z chłodnego ręcznika może przynieść ulgę.

Zarówno w domu, w pracy jak i podczas przebywania na zewnątrz, warto postawić na ubieranie się warstwami, tak aby w przypadku zalania falą ciepła możliwie szybko zrezygnować z jednej warstwy, zapewnić większy dopływ powietrza oraz zmniejszyć temperaturę ciała. Pomocne w łagodzeniu  objawów menopauzy są także suplementy diety zawierające naturalne wyciągi roślinne. Warto sięgnąć między innymi po te zawierające ekstrakt z czerwonej koniczyny, który sprzyja łagodzeniu objawów menopauzy takich jak uderzenia gorąca, potliwość czy rozdrażnienie. Również ekstrakt z szyszek chmielu pomaga podczas charakterystycznych objawów związanych z menopauzą – działa kojąco, korzystnie wpływa na sen.

Poza suplementami ( np. Jasnum), równie istotna w walce z symptomami uderzeń gorąca jest aktywność fizyczna, która dodatkowo korzystnie wpływa na zdrowie serca, układ kostny oraz zachowanie dobrego samopoczucia. Warto także ćwiczyć powolne i głębokie oddychanie, które uspokoi tętno, zniweluje stres i pomoże w szybkiej reakcji na nagły przypływ fali ciepła.

Menopauza – daje się ujarzmić.

[1] https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/fullarticle/2110996

780 mln palaczy na świecie deklaruje, że chce rzucić palenie[1]. Zaledwie 30% z nich ma dostęp do narzędzi, które mogą pomóc w zwalczeniu nałogu. Ostatecznie wygrać z uzależnieniem udaje się 1-2 osobom na 100. Rocznie liczba palaczy spada o kilka procent, jednak to wciąż za mało, by osiągnąć cel całkowitej redukcji tytoniu ze społeczeństwa do 2030 r., co wynika z przyjętej międzynarodowej strategii endgame – Polski wolnej od tytoniu. Sprawdzamy, jak skutecznie uwolnić się od palenia, gdzie szukać wsparcia, co może pomóc, a czego lepiej unikać!

Na świecie jest ok. 1 mld osób uzależnionych od palenia papierosów[2], 780 mln chce skończyć z nałogiem[3] – według danych CBOS w Polsce jest 8 mln palaczy, 80% z nich deklaruje, że chce rzucić, a prof. Rafał Pawliczek twierdzi, że udaje się to zaledwie 1-2 osobom na 100. W czym tkwi problem – brakuje motywacji, silnej woli, czy wsparcia?

Kiedy i od czego zacząć proces rzucania? Gdzie szukać pomocy? Jak pozbyć się nałogu i zmniejszyć ryzyko powrotu do niego? Co można zyskać decydując się na rezygnację z przerw na fajkę?

Cena palenia

Przeciętnie palacz przeznacza na papierosy w Polsce rocznie ok. 3 tys. zł, jednak ich cena jest regularnie podnoszona, dąży się, by w perspektywie najbliższych 2-3 lat paczka papierosów osiągnęła wartość nawet 60 zł. Tylko z podatków od produkcji i sprzedaży wyrobów tytoniowych do polskiego budżetu państwa trafiło w 2019 r. 28,7 mld zł. To jednak nie wszystko – koszt ten jest tylko pozorny, bo straty, które ponosimy są znacznie większe. Jak wynika z obliczeń Banku Światowego każdego roku przez palaczy światowa gospodarka traci 1,4 bln dolarów. W Polsce finansowe nakłady przeznaczane na leczenie – w tym hospitalizację palaczy szacuje się na poziomie 10 mld zł, ale straty wywołane w wyniku utraconej produktywności mogą osiągać wartość nawet 50 mld zł.

Innym rodzajem kosztu, który ponosimy przez palaczy, jest koszt środowiskowy. Przy produkcji 300 papierosów życie traci jedno drzewo. W skali roku 200 tys. hektarów przeznaczanych jest na uprawy tytoniu. Co najmniej 2 mln ton odpadów generuje rocznie branża tytoniowa, produkując w skali 12 miesięcy – 6 bln szt. papierosów. W wyniku spalania papierosów dochodzi do uwolnienia m.in. dwutlenku węgla, metanu i tlenków azotu. Co więcej, szacuje się, że produkcja tytoniu emituje do środowiska tyle gazów cieplarnianych, co 3 mln lotów transatlantyckich.[4]

Najwyższą ceną, którą ponoszą palacze jest cena zdrowia, a nawet życia. Rocznie najwyższy koszt ponosi nawet 8 mln ludzi, z czego  ok. ¾ to palacze czynni, zaś pozostała ¼ ofiar to osoby narażone na dym tytoniowy. W dymie papierosowym znajduje się 7 tys. związków toksycznych, w tym ponad 70 rakotwórczych – w danych wynika, że palenie powoduje ponad 10 rodzajów nowotworów, choroby płuc i oskrzeli, serca oraz udary mózgu, zawały serca, zgorzele (gangreny), tętniaki, nadciśnienie i miażdżycę oraz wiele innych.

Słowo klucz – decyzja

Chęć rzucenia palenia jest najważniejszym krokiem prowadzącym do uwolnienia się od nałogu. Powodów do podjęcia takich decyzji jest wiele – Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) stworzyła nawet listę ponad 100 powodów, dla których warto rzucić palenie – możesz zapoznać się z nią tutaj. Oprócz wskazanych powyżej i przez WHO argumentów, dochodzi również szereg indywidualnych, które najskuteczniej mogą zmotywować do odejścia od nałogu.

Pozostają już tylko dwa pytania – kiedy rzucić oraz jak. Szereg mitów i legend związanych z rzucaniem palenia powoduje, że często odsuwa się tę decyzję w czasie, poszukuje się wymówek, które mają na celu usprawiedliwienie tkwienia w nałogu. A jak podkreślają eksperci nie ma na co czekać, efekty odejścia od palenia są już udowodnione po kilku minutach od ostatniego papierosa: po 20 minutach obniża się tętno, w ciągu 12 godzin normuje się poziom dwutlenku węgla obecnego we krwi, w perspektywie 3 miesięcy poprawia się krążenie i zwiększa się czynność płuc. Kaszel oraz duszności mogą zmniejszyć się lub ustąpić w ciągu 1-9 miesięcy. Następuje także zmniejszenie ryzyka udaru mózgu w czasie ok. 5-15 lat, śmiertelność w wyniku raka płuc zmniejsza się o połowę w ciągu 10 lat, a ryzyko chorób serca w ciągu 15 lat wraca do zbliżonego do osób niepalących.

Rzucam, ale jak?

Uwolnienie się od nałogu jest procesem – nie następuje z dnia na dzień, ale jest trwałym procesem coraz silniej oddziałowującym na silną wolę, psychikę, układ nerwowy i inne. Warto także dodać, że jest to proces niezwykle indywidualny – zależy od wielu czynników, wewnętrznych predyspozycji. Jednak najważniejszym z nich jest chęć rzucenia palenia. Sprawdź, jak w kilku krokach pożegnać się z nałogiem:

1. Miej cel – to już najprawdopodobniej masz za sobą – decyzję i cel, wiesz co Cię motywuje do rzucenia palenia, ciągle sobie przypominaj co popchnęło Cię do podjęcia tej decyzji. Aby jeszcze silniej utrwalić w sobie tę motywację – rozmawiaj o niej z bliskim, ze znajomymi, zapisz ją sobie i nie bój się podnosić poprzeczkę. Pomocna może być lista z zaletami niepalenia – możesz ją na bieżąco uzupełniać o nowe punkty.
2. Analizuj i weryfikuj – to trudny etap, który wymaga dużego wysiłku – przeanalizuj swoje nawyki i przyzwyczajenia, sprawdź, w których momentach masz największą ochotę zrobić sobie przerwę na papierosa, spróbuj określić dlaczego tak naprawdę ta przerwa jest Ci potrzebna i jak możesz ją zdrowo  zastąpić. Jeśli masz jakiekolwiek obawy, spróbuj je skonfrontować z wiedzą specjalistów.
3. Nie bój się prosić o pomoc – kwestia zmniejszenia liczby palaczy jest w interesie nas wszystkich, więc w przypadku tego nałogu istnieje mnóstwo możliwości wsparcia dla osób rzucających palenie. Nie bój się korzystać w pomocy – w przejściu przez najtrudniejsze etapy może Ci pomóc farmakoterapia. Przyjmuje się, że farmakoterapia może podwoić szansę na efektywne rzucenie palenia. Jedną z dostępnych opcji są leki zawierające cytyzynę, selektywny, częściowy agonista receptorów nikotynowych acetylocholiny α4β2, które odpowiadają za ośrodkowe działanie nikotyny. Substancja ta wiążąc się z receptorami nikotynowymi delikatnie łagodzi objawy odstawienia papierosów, tym samym zmniejszając stopień uzależnienia od nikotyny. W przeciwieństwie do innych metod – w tym farmakologicznych – stosowanie leków zawierających cytyzynę skraca czas trwania farmakoterapii (pełna kuracja to 25 dni), koszt takiej terapii jest niski, cechuje się wysokim stopnień bezpieczeństwa, bo cytyzyna jest substancją dobrze tolerowaną, a w badaniach nie zgłaszano ciężkich czy poważnych działań niepożądanych, a sama cytyzyna jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. Co więcej efekt leczenia uzależnienia cytyzyną jest znacznie bardziej satysfakcjonujący niż np. w przypadku nikotynowej terapii zastępczej, bo odsetek osób, którym udało się rzucić palenie jest znacznie większy. Pomocy mogą udzielić także wyspecjalizowane placówki i ośrodki wsparcia, które funkcjonują również w formie teleporad oraz farmaceuci.
4. Przejmij kontrolę nad nałogiem – to kolejny krok, który przybliża Cię coraz skuteczniej do uwolnienia się od uzależnienia. Przejmij kontrolę i swobodnie decyduj o swoich nawykach. Obserwuj swoje ciało i reakcje na poszczególne sytuacje – ze szczególnym uwzględnieniem tych, kiedy masz ochotę zapalić papierosa.
5. Nagradzaj się i bądź dla siebie wyrozumiały – przeszedłeś długą i trudną drogę, należy Ci się nagroda. Pamiętaj, by wynagradzać sobie nawet małe postępy w wychodzeniu z nałogu. Jeśli zdarzą Ci się słabsze momenty i zapalisz, nie zrażaj się, postaraj się wyciągać lekcję z każdej takiej sytuacji. Nie bądź dla siebie zbyt krytyczny – rzucanie palenie to proces.
6. Rozważ sport i ruch – już sam spacer, czy lekki bieg przedłuża życie i pozwala utrzymać zdrowie w dobrej kondycji.

W 2018 r. Fundacja Aflofarm zainicjowała akcję– „Nie Spal się na Starcie”. Celem kampanii jest promowanie właściwych postaw antynikotynowych wśród dzieci i młodzieży.

[1] https://www.euro.who.int/en/media-centre/events/events/2021/05/world-no-tobacco-day-2021-commit-to-quit

[2] https://www.who.int/news/item/27-07-2021-who-reports-progress-in-the-fight-against-tobacco-epidemic

[3] https://www.gov.pl/web/psse-krotoszyn/swiatowy-dzien-bez-tytoniu-3105-2021r

[4] https://www.who.int/news-room/spotlight/more-than-100-reasons-to-quit-tobacco

Drzemie w nas potencjał, który trzeba odkryć

Zaczęło się przypadkiem w 2012 roku. Moja siostra postanowiła przybiec do mnie na herbatę i po drodze sprawdzić, jak to jest biegać. Nie lubiła tej aktywności, ale wszyscy ciągle o tym mówili i mówili. Wpadła zziajana po pokonaniu 500 metrów z wytrzeszczem oczu, czerwona, spocona. Skarżyła się na ogień w płucach. Generalnie ta przebieżka, trwająca 5 minut, była jednym, wielkim piekłem. Ale tego wieczoru herbata smakowała jakby lepiej…a pod koniec spotkania ustaliłyśmy, że jutro biegniemy razem. Ponieważ mój pies był bardzo młody i potrzebował dużo ruchu, pobiegł razem z nami. I tak biegał przez kilka kolejnych lat. Wiadomo, szczęśliwy pies, to wybiegany pies. Dziś wiem, że zasada ta dotyczy nie tylko psów.

Ten pierwszy raz

Następnego dnia pobiegłyśmy razem. Było zimno i ciemno już o godzinie 16.00. Nasz dystans, na który umówiłyśmy się liczył niecały kilometr z przerwami na oddech Wszystkie pokłady motywacji i resztki energii zacisnęłyśmy w pośladkach. Decyzja podjęta. Ruszamy!

Czy przygotowałaś się do biegu?

Absolutnie nie. Wystarczyła sama decyzja, że biegniemy. Było zimno więc miałyśmy na sobie solidne, wełniane czapki z cekinami, wygrzebane z szafy stare adidasy, w dodatku przemakalne. Wtedy nie wiedziałyśmy jeszcze do czego tak naprawdę służy ta cała sportowa odzież i po co jej tyle produkują? Wystarczały stare dresy, które dotąd służyły tylko do sprzątania oraz wełniany szalik wokół szyi, żeby się nie przeziębić. Byłyśmy gotowe! Gotowe na sukces pokonania naszego pierwszego kilometra.

Gdzie stawiałaś pierwsze kroki?

Gdzie tylko się dało. Na przykład wokół domu, potem w okolicy działek ogrodowych. Kiedy nasz dystans wydłużał się i mierzył już, uwaga, całe dwa, a potem trzy kilometry, szukać nam trzeba było nowych ścieżek. Biegałyśmy zwykle po ciemku z racji listopada, ale także by zbytnio nie narażać przechodniów na nasz widok. Wełniana czapka z cekinami spadająca na oczy, głośno szeleszczące kurtki z ortalionu sprzed lat, do tego w ogóle niebiegowe buty z dyskontu. Wyglądałyśmy osobliwie, ale nie martwiłyśmy się, że zobaczy nas ktoś znajomy, bo wyglądałyśmy tak źle, że rozpoznanie nas było po prostu niemożliwe.    

Kiedy licznik pokazał pierwsze 10 km?

W grudniu biegałyśmy już po 5 -7 km i nadal nie wyobrażałam sobie, jak można pokonać 10 km, 15 km czy półmaraton, o maratonie nie wspominając.  Ale stało się to szybciej, niż oczekiwałam i już w styczniu pierwsza dycha została zaliczona. W maju wystartowałam w pierwszych oficjalnych zawodach na 10 km, żeby sprawdzić się na tle innych biegaczy w moim wieku. Bieg ukończyłam, ku zdziwieniu, z dobrym wynikiem, znacznie wyprzedzając o 11 lat młodszą siostrę. Z reszta nigdy mnie już potem nie dogoniła.

Czy zawsze byłaś aktywna?

Przeciwnie. Przez 50 lat nie uprawiałam żadnego sportu, ani tym bardziej nie biegałam. Latem lubiłam rekreacyjnie pływać i spacerować, tak zwyczajnie, jak każdy z nas. Gdyby ktoś mi wówczas powiedział, że po 50-tce będę biegać i zdobywać nagrody, to zaśmiałabym się w głos.

A jednak…

Swój najdłuższy dystans zaliczyłam w 2017 roku na BIG 25 w Berlinie. Przy okazji półmaratonu można było wybrać dystans dłuższy na 25 kilometrów. Tak zrobiłam. Ten bieg to wydarzenie na mapie biegowej Europy unikalne, bo wszyscy uczestnicy biegu finiszują, wbiegając na historyczny olimpijski stadion wybudowany w 1936 roku. Zrobiłam okrążenie tak, jak to robią olimpijczycy i teraz wiem, co czują. Tego doświadczenia nigdy nie zapomnę.

Jaki jest Twój biegowy dorobek?

Łącznie to już ponad 150 startów we wszystkich zawodach biegowych, w tym 11 półmaratonów i jeden bieg na 25 km. W tej puli znajduje się ponad 30 pucharów i wyróżnień zdobytych w kategoriach wiekowych 40 i 50.

Najmilsze wspomnienia

Trochę ich jest. Półmaraton Warszawski i Krakowski, biegi Orlen, Biegnij Warszawo, Warszawski Bieg Niepodległości, Półmaraton w Rzeszowie…To tylko część wszystkich biegów, w których wzięłam udział. Jednak najbardziej lubię biegi lokalne, organizowane tu, gdzie mieszkam na Podkarpaciu. Uwielbiam Bieg Nadwiślański im. Alfreda Freyera, którego trasa prowadzi z Baranowa Sandomierskiego do Parku Dzikowskiego w Tarnobrzegu, a który zrobiłam już sześć razy, czyli tyle razy, ile lat sama biegam. Ten bieg jest dla mnie szczególny, bo upamiętnia ważny moment w historii Tarnobrzega. Fantastyczne są także wszystkie biegi organizowane nad Jeziorem Tarnobrzeskim. Zawsze też staram się uczestniczyć w biegach charytatywnych, bo jeśli mogę komuś pomóc także w ten sposób – biegając – to trzeba to zrobić bez zastanawiania.
Miło wspominam też IV Gorzycką Piątkę, gdzie zajęłam I miejsce w kategorii 50, a za swój największy sukces uznaje zdobycie w 2017 roku Grand Prix Doliny Wisły i Sanu, III miejsca w kat. 50.
Peleton wspomnień zamyka wspomniany bieg w Berlinie oraz półmaraton Roma Ostia, którego trasa biegnie z Rzymu prosto do morza w Ostii. Półmaraton ten zwieńczony finiszem w morzu był niesamowitym doświadczeniem. I co warto nadmienić, udział w tym biegu był prezentem na moje 50-te urodziny. Godne uczczenie swojego półwiecza!

TeBeG

Jestem też członkiem naszej tarnobrzeskiej grupy biegowej TeBeG, z którą biegamy razem już od jakiegoś czasu i już możemy pochwalić się wieloma sukcesami. Poza wspólnym bieganiem, przyjaźnimy się. Połączyła nas pasja biegania.

Co się stało z wełnianą czapką  i starym dresem?

Gdy tak biegałam, z każdym pokonywanym kilometrem zaczynałam rozumieć popularność marek sportowych. Ludzie na całym świecie ruszają się, regularnie ćwiczą, to dla nich są te kolorowe dresy, buty, getry i kurtki. Po kilku miesiącach sama zauważyłam, że lubię rozmawiać o biegowej modzie, wizyta w sklepie sportowym to świetnie spędzony czas, a wybór kolejnych, sportowych butów biegowych nigdy tak nie cieszył… Tak to wełniana czapka i stare buty powoli odchodziły w niepamięć. I choć pozostał wielki sentyment, to ich miejsce zastąpiła typowa, lekka odzież biegowa. Ale nie dajmy się zwariować. Nie ma co ulegać tej całej maszynie marketingowej rozkręconej wokół biegaczy. Biegać można absolutnie we wszystkim, byle było wygodnie i bezpiecznie.

Co najbardziej lubisz w bieganiu?

Najbardziej lubię samopoczucie po wykonanym treningu. Człowiek zwyczajnie czuje się szczęśliwy, spokojny i spełniony. Ruch na świeżym powietrzu to naprawdę najlepsze lekarstwo na chandrę i spadek nastroju, zwłaszcza zimą. To także prosta i bezpłatna recepta na zdrowie, po którą można sięgać, kiedy tylko jest potrzeba. Dla mnie, każde bieganie, czy to bardzo wolne w formie spokojnego joggingu, czy interwałowe o zwiększonej intensywności jest świetnym sposobem na dobre życie. Dzięki bieganiu poznałam wielu wartościowych ludzi i nawiązałam nowe przyjaźnie. Myślę też, że lepiej poznałam siebie. Pokonywanie własnych granic uczy, że jeśli czegoś chcesz, to możesz to osiągnąć. Sam jesteś dla siebie największym sprzymierzeńcem w codziennych zmaganiach z rzeczywistością. Warto o tym wszystkim pamiętać, zwłaszcza po 50-tce, bo nic tak nie poprawia humoru w tej lepszej połowie życia jak regularna aktywność.

Zaburzenia związane z menopauzą zaczynają się nawet pięć lat przed ostatnią miesiączką, zwykle między 45 a 55 rokiem życia i mogą utrzymywać się jeszcze przez kilka lat. Częste irytacje z błahego powodu, nagłe uczucia złości, brak chęci do działania, poczucie bezsensu i ogólna nadwrażliwość  – to wszystko powinno zwrócić Twoją uwagę. Na poziomie fizycznym pojawiają się takie objawy jak: uderzenia gorąca, częste zmęczenie, nadwaga lub otyłość, bezsenność, poty nocne, kołatanie serca, suchość spojówek, kłopoty z pamięcią. Odpowiadają za to zmiany hormonalne w organizmie kobiety tj. zmniejszenie progesteronu i estrogenu we krwi.

Menopauza to proces nieunikniony. Można znosić ją lepiej lub gorzej. W każdym przypadku natomiast warto być świadomym tego, co dzieje się w twoim ciele i dać sobie szansę, by zawalczyć o lepsze samopoczucie. Natura wie co robi, ale to nie oznacza, że nie należy jej czasem pomóc.

Od czego zacząć, gdy wybije godzina zero?

Wizyta u lekarza i wykonanie badań tzw. bilansu 50–latki
Bez tego ani rusz. Kiedy już coś dolega, zwykle jest za późno. Profilaktyka i wczesna diagnoza umożliwia kontrolę nad swoim zdrowiem. Piękna 50-latka, to zdrowa 50-latka. Pieniądze wydawaj zatem na wczesną profilaktykę, a nie na leczenie. Badaj się raz, dwa razy w roku. Nie rzadziej! Nie bój się wizyty u lekarza. Nawet jeśli usłyszysz, że coś ci dolega, to właśnie dałaś sobie szansę powrotu do zdrowia.

Bilans 50-latki zacznij od zbadania:
ciśnienia krwi, morfologi krwi, stężenia glukozy, profilu lipidowego, prób wątrobowych, hormonów tarczycy, badania moczu i kału, cytologii ginekologicznej oraz usg narządów rodnych i piersi, a także mammografii i kolonoskopii (powyżej 55. roku życia raz na 5 -10 lat).

Dentysta, okulista, dermatolog… o tym nie trzeba przypominać.

Dietetyk. Jeśli walczysz z nadwagą i czujesz, że nie dajesz rady sama, odwiedź dietetyka. Mimo, że wiesz już wszystko o dietach, a kilogramy jednak stoją w miejscu, to znaczy, że coś robisz nie tak. Warto porozmawiać ze specjalistą. Kiedy nie działa już nic, często okazuje się, że ostatnią Twoją skuteczną motywacją będzie AMBICJA i chęć, by dobrze wypaść w oczach dietetyka na comiesięcznym pomiarze. Daj sobie więc szansę. Zainwestuj w wizytę w poradni dietetycznej. Zawsze możesz tam nie wrócić. Ale spróbować naprawdę warto.

Co potem?
W oparciu o wyniki badań, lekarz zaleci dalsze postępowanie. Najczęstsze odchylenia w wynikach dotyczą poziomów cholesterolu i cukru. Jeśli wyniki badań są dobre lub dostatecznie dobre,  można rozważyć zastępczą terapię hormonalną. Ma ona tyle samo przeciwników, co zwolenników. Dlatego należy spokojnie rozważyć jej wady i zalety. W tym pomoże lekarz, który dobierze odpowiednią dawkę, zaczynając od najniższej a już skutecznej. Co ważne, wdrożenie ZTH musi odbyć się możliwie jak najwcześniej, bo po wielu latach od ustania miesiączki jest niewskazane, gdyż może stanowić zagrożenie dla zdrowia kobiety.

Jeśli nie zastępcza terapia hormonalna, to…
alternatywne działania, które możesz wdrożyć sama już dziś i pomóc sobie sama w znacznym zakresie.

To, co możesz zrobić sama

Używki bye bye!
Rzuć palenie i ogranicz alkohol – rzecz jasna, jak słońce. Od dziś twoim przyjacielem jest tylko dobre, wytrwane czerwone wino. Nalewki, piwo i kolorowe drinki tylko okazjonalnie.

Witamina D +K i wapń
Pilnuj, aby twoja dieta dostarczała ci właściwe ilości wapnia i witaminy D. Nie ma żartów, gęstość kości zmniejsza się po menopauzie i lepiej już nie będzie. To, co możesz zrobić to skutecznie powstrzymać proces starzenia się kości, dobrze je odżywiając. Ruch będzie kolejnym cennym dla nich darem. Ale to za chwilę…

Nie dla białych produktów
Zapomnij o tych białych produktach: cukier, puszyste pieczywo, mąka, ryż i makron oraz mleko. Warto jej unikać lub minimalizować ją w diecie. Te białe produkty nie pomagają w niczym, a tylko obciążają organizm niczym trucizna. I właśnie tak należy na nie patrzeć po 50-tce.  Pokochaj za to białego kalafiora, selera, kapustę i kalarepę. Ostrożnie traktuj ziemniaka, ale nie przekreślaj go całkowicie. Ma dużo ukrytych zalet (źródło potasu i witaminy C) i w niewielkich ilościach nie zaszkodzi.

Obowiązkowy skład twojej diety
Obowiązkowo w diecie: warzywa bez limitu, owoce w limicie, ziarna zbóż i orzechy, także otręby, białko czyli dobrej jakości jajo i chude mięso ze znanej hodowli, nabiał czyli jogurt i ser biały oraz oleje roślinne – oliwa do sałatek, olej rzepakowy do smażenia i cudotwórczy, świeży olej lniany tylko na zimno (tłoczony przez polskich rolników w okresie jesienno-zimowym).

Stres
Nie możesz go tak po prostu unikać, jak radzą poradniki, bo to czynnik zewnętrzny, często niezależny od ciebie. Jedyne co możesz zrobić, to nauczyć się z nim postępować, kiedy nadciąga. Medytuj, pozwól przejść bokiem, nie bierz wszystkiego do siebie, nie zadręczaj się, odpuść. Na zdrowy rozum, stres nikomu jeszcze nie pomógł, a tylko zaszkodził. Pocące się ręce, jąkanie, spięcie karku, plączący się język, brak pewności siebie, zapominanie tego, co chcemy powiedzieć… Tak nas widzą inni, gdy stresujemy się np. w pracy. My tracimy, a życie i tak potoczy się dalej, bez względu, czy stresujemy się, czy nie. Wszystko i tak minie, a dziury wyżarte przez stres zostaną w naszym organizmie na zawsze. Miejmy tego świadomość. Dopuszczajmy stres tylko w sytuacjach naprawdę trudnych jak rozwód, śmierć lub choroba bliskich, nie rzadko też nagła utrata pracy. To są zrozumiałe powody do stresu. Inne nie istnieją.

Ruszaj się, ćwicz, pokochaj aktywność. Cokolwiek!
Ruch jest na pierwszym miejscu w walce o zdrowie. I w tej kwestii nic się nie zmieni, dopóki ludzkość istnieje. Jesteśmy zaprojektowani do życia w ruchu. Jeśli więc nie zaczniesz ruszać się, to przyczynisz się do zagłady nie tylko samego siebie, ale całego naszego gatunku.
O korzyściach z ruchu nie piszemy, bo o tym powstało już tysiące opracowań naukowych. Ruch wszystko leczy. I kropka.

Fitohormony dla fit życia pełnego energii
Stawiaj na zielone czyli fitohormony. To niesteroidowe substancje pochodzenia roślinnego, które strukturalnie przypominają estriadol wytwarzany przez jajniki. Znajdują się w wyciągach z roślin takich jak soja, koniczyna, zielony jęczmień, algi morskie. Suplementy z fitohormonami dostępne są bez recepty. Warto ich poszukać i raczyć się nimi regularnie. A na co dzień jadać wszystkie, nie tylko zielone warzywa, ale także białe, czerwone, fioletowe, żółte i pomarańczowe. Popularny ostatnio humus także ma fitohormony i wpisuje się w listę dobrych produktów w koszyku 50-latki.

Sen
Spać trzeba. Na sen, tak jak i ruch, nie ma zamiennika. Dopóki nie zadbasz o wysypianie się, daruj sobie zabiegi u kosmetyczki i wszelkie środki upiększające. Szkoda pieniędzy. Młynem na produkcje zmarszczek, zapadnięte oczy, szarą cerę jest brak snu. Zatem gorąca kąpiel, czytanie książki daleko od ekranu telefonu i telewizora, lawendowy olejek w powietrzu wpisujesz na listę wieczornych rytuałów. Pomoże też kolacja ze zdrowymi węglowodanami (np. 2 kromki żytnie z chudym nabiałem i warzywami lepiej sprawdzą się właśnie na kolację niż na śniadanie). Zdrowe węglowodany na kolację sprawiają, że lepiej wyśpimy się. Jeśli masz wybierać, czy zjeść kanapkę na śniadanie, czy na kolację. Wybierz kolację. A komu mleko nie szkodzi, to niech alternatywnie uraczy się małą szklanką  mleka z dodatkiem kardamonu i cynamonu. Do łóżka wędruj o 22.00.

Przyjaciel
Na spadek nastroju i stany depresyjne spowodowane wejściem w wiek dojrzały w wielu przypadkach przyjaciel sprawdzi się lepiej, niż nie jeden psycholog. Warto o przyjaciela należycie dbać i mieć go zawsze pod ręką. Postaw na świadka swojego życia czyli osobę, z którą można dzielić emocje, wrażenia, przeżycia. Dzielone, smakują dwa razy lepiej!  

Dbaj od dziś o lepsze samopoczucie w tym wspaniałym okresie, jakim jest 50-tka i żyj w pełni! To da się zrobić!